Przy czym należy odpowiednio odnieść się do definicji zawartej w ustawie o VAT w zakresie rozpoznania krajów, co do których zaistnieje obowiązek przekazania informacji w deklaracji VAT-UE w ramach przeprowadzonych transakcji i tak dla przykładu transakcje z Księstwem Monako, państwami Akrotiri czy Dhekelia, jak i Irlandią Północną podchodzą pod definicje terytorium Unii Europejskiej, pomimo iż nie należą do Unii Europejskiej. Dokonywanie transakcji wewnątrzwspólnotowych wiąże się z obowiązkiem dostarczania informacji podsumowującej VAT-UE. Jakie są najczęstsze błędy w VAT-UE?
VAT-UE wbrew powszechnemu przekonaniu, nie jest deklaracją rozliczeniową. Podsumowuje jedynie transakcje unijne, których dokonał dany przedsiębiorca. Od 2017 roku wprowadzony został obowiązek składania VAT-UE w formie elektronicznej. Jakie transakcje zobowiązują dany podmiot do złożenia tej deklaracji? Wszystkie wewnątrzwspólnotowe działania dotyczące nabycia i dostawy towarów, świadczenia usług, a także przemieszczania towarów w procedurze magazynu typu call-off stock na obszar innego państwa należącego do Unii Europejskiej. Warto zauważyć, że oprócz tego, iż podmioty rozpoczynające handel z firmami z UE zobowiązane są dokonać rejestracji VAT-UE, to obowiązek ten dotyczy również podmiotów, które nie są czynnymi podatnikami VAT, ale wartość dokonanych przez nie wewnątrzwspólnotowych nabyć przekroczyła kwotę 50 000 zł w danym roku podatkowym.
Informację podsumowującą VAT-UE należy składać w okresach miesięcznych w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT, WNT, sprzedaży usług, oraz w którym dokonano przemieszczenia towarów lub zmiany w zakresie procedury magazynu typu call-off stock. Na co jeszcze należy zwracać uwagę, aby prawidłowo składać deklaracje VAT-UE i nie popełniać błędów?
Pierwszym krokiem w celu prawidłowego złożenia deklaracji VAT-UE jest znalezienie odpowiedniej wersji formularza VAT UE. Zawsze należy zwrócić uwagę czy wybrany formularz jest nadal aktualny. Błędny formularz sprawia, że urząd może uznać deklarację za niezłożoną! Transakcje z krajami UE wiążą się z koniecznością umieszczenia przed numerem NIP kodu państwa. W przypadku polski jest to symbol PL. Taki prefiks wskazuje, czy dany podmiot jest faktycznie zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Należy mieć również na uwadze, to iż taki kontrahent w momencie przeprowadzenia transakcji musi być aktywnym podatnikiem VAT UE. Brak posiadania takiego statusu powoduje, iż transakcja jest rozpoznawana jako krajowa z odpowiednią stawką krajową VAT. Dużym błędem jest też podanie wartości WDT, WNT, wewnątrzwspólnotowej dostawy usług innych niż te wykazane w plikach JPK V7.
Składanie deklaracji VAT-UE jest obowiązkowe dla wszystkich przedsiębiorców dokonujących wskazanych powyżej transakcji wewnątrzwspólnotowych. Podmioty te powinny dobrze zapoznać się z obowiązującymi przepisami, aby niepotrzebnie nie narażać się na dotkliwe konsekwencje. Warto mieć również na uwadze, to iż oprócz ustawy o VAT szczegółowe informacje na temat samej deklaracji VAT UE zawarte są również w odpowiednio wydanych do tego rozporządzeniach.
